اما وَ قَلِيلٌ مِنْ عِبادِيَ الشَّكُورُ « 1 » بر كمى چنين بندگان گواهى داده و قلّت اين مقام براى آن است كه اين معنى گاهى صورت مىبندد كه ذكر خداى و محبّت او سرشتهء تن و جان عبد شود و با رگ و خون او بياميزد و چنانچه وى را تكلّفى نبايد كرد براى ذكر بلكه وجود او وجود ذكر باشد و چون چنين باشد نشان ولايت بر او باشد كه گفته‌اند : ولىّ خدا آن‌كس است كه ديدن او خداى را ياد دهد ، براى آنكه چون ذكر به وجود او قايم شده ، تمام حركات و سكنات او ثمرهء ذكر است ، يعنى هرچه مىكند براى خدا مىكند و هرچه مىدهد براى خدا مىدهد و هرچه مىستاند براى خدا مىستاند و هر چه مىگويد براى خدا مىگويد و از خداى مىگويد و به خداى مىگويد ؛ براى آنكه حول و قوّهء خود در ميان نمىبيند . و چون نيّت الهى او را در همهء كارى حاضر مىشود ، همه كار او ذكر است ، خواب او ذكر است ، بيدارى او ذكر است ، سخن گفتن او ذكر است ، خاموش بودن او ذكر است ، ذكر او ذكر است ، نسيان او ذكر است ، كل شأن او ذكر است ، و هستى او ذكر است ، ذكر است و در ذكر است و از ذكر است و بر ذكر است . لا إله الّا اللّه ، پاكا خدايى كه چنين پاكان پاك كردهء اويند ، نقوش اكوان از لوح سينهء ايشان او زدوده و محبت اين و آن از دل ايشان ربوده ، پاكنده براى پاك ، يكتااند مر يكتا را . اللّه سبحانه از بركات اين پاكان فيضى و نصيبى وليّم را كرامت كناد . انّه بصير بالعباد و لا حول و لا قوّة الّا باللّه العلىّ العظيم و الختم بالصّلاة على محمّد و آله . * * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم مكتوب 147 - [ كام مؤمن با ذكر خداى شيرين است ] من عبد اللّه قطب الى وليّى فى اللّه الامير شمس الملّة و الدّين ابى سعيد .

--> ( 1 ) . سوره سبأ ، آيه 13 « و از بندگان من اندكى سپاسگزارند » .